impersonalis
impersōnālis (inp-), e, adj. [2. inpersonalis],
- impersonal: verba, in grammar, Charis. 2 and 3; Diom. 1 et saep.— Adv.: impersōnālĭter, impersonally: sive impersonaliter dari servus meus stipuletur, i.e. without naming the person, Dig. 45, 3, 15.—Gramm. t. t., Macr. de Diff. 20, 3.
im-persōnālis, e (in u. personalis), unpersönlich, verba, Charis. 253, 5: verborum significatio, Diom. 337, 34: verborum modus, Diom. 341, 21.
verba igitur que non concretive significant inpersonalia manent
aut quia hoc verbum ‘est’ sit inpersonale, non exigens suppositum, aut quia sit personale, habens suppositum, sc. gerundium vel aliquid intellectum in gerundio
~e verbum a neutris activae significationis vel ab activis nascitur
quidam ‥, qui magis eloquens esse videbatur, in hunc modum allegabat: “oportuit, oportebat, oportebatur, oportuerunt hec fieri”, verborum ~ium naturam male discernens
“sunt” inquid “~ia verba que adjunguntur genitivo et accusativo, ut ‘pudet me illius rei’, ‥”(
verbum inpersonale ‥ potest descendere a verbo activo ‥ secundum quod absolute profertur, sicut ‘lego’, ‘leccionem ago’, ‘legitur’, ‘leccio fit’
omne verbum inpersonale est reducibile ad personam per aliquod prius ipso et simplicius
omnia ~ia, quae a se nascuntur, in futuro infinitivi deficiunt
~e, ut est ‘quis loquetur volentias Domini? ’ [] Psalm. cv 2
inpersonale descendens a verbo neutro exigente solum acusativum mediante preposicione exigit casuale ‥ eundem et eodem modo, ut ‘itur in antiquam silvam’
inpersonalia vero vocis active construuntur cum genitivis ex vi cause ut ‘miseret me tui’
sicut ‘infinitivus activi’ et ‘infinitivus passivi’ eorum sunt nomina, ita ‘infinitivus inpersonalis’ nomen motus simpliciter est. quamvis igitur tam infinitivus activi quam passivi inpersonalia sint, quia sine concrecione subjecti sint, tamen motus sic significatus inpersonalis dici debet quod significat penitus absque racione persone
inpersonalis modus est qui tantum verbi personam agit et certam personam non definit ‥ ut ‘docetur’
Priscianus non determinat hujusmodi construccionem inpersonalem
impersōnālis, e, impersonnel [terme de gramm.] : Diom. 253, 5 ; Char. 2 ; 3 || -nālĭter, sans désignation de personne : Dig. 45, 3, 15 || impersonnellement : Macr. Exc. 20, 3.