incoactus
in-cŏactus, a, um, adj.,
- not compelled, voluntary (post-Aug. and rare): omne honestum injussum incoactumque est, Sen. Ep. 66 med. (false read. for incohata, Val. Max. 4, 7).
1. incoāctus, a, um (in u. cogo), ungezwungen, omne honestum iniussum incoactumque est, Sen. ep. 66, 17. – ➳ Val. Max. 4, 7 pr. jetzt incohata voluntas.
2. incoāctus, a, um (in u. cogo = gerinnen machen), geronnen, caseus recens inc., Apul. met. 8, 19 H. (Eissenh. u. Helm inchoatus).
Cristina ‥ prestitit juramentum quod inchoacta consensit ad resignationem(
prestitit juramentum corporale tactis sacrosanctis Dei evangeliis quod inchoacta consensiit ad illam resignationem et infeodationem(
1 incŏāctus, (16) a, um (in priv., cogo), non forcé : Sen. Ep. 66, 17.
2 incŏāctus, a, um (in, cogo), coagulé : *Apul. M. 8, 19.