incubator
incŭbātor, ōris, m. [incubo].
- One who lies in any place (post-class.): fani, one who sleeps in a temple, Tert. Anim. 49.—
- II An oppressive or unlawful possessor: inclementissimus aulae Siculae Dionysius, Macr. Somn. Scip. 1, 10: imperii tyrannus dicitur, Serv. ad Verg. A. 7, 266.
incubātor, ōris, m. (incubo, āre), I) der Lieger, fani, der divinatorische Schläfer im Tempel, Tert. de anim. 49. – II) der unrechtmäßige Besitzer von etwas, Macr. somn. Scip. 1, 10, 16. Cod. theod. 16, 10, 20. Serv. Verg. Aen. 7, 266.
avum Roberti, qui nostro tempore ‥ multarum possessionum ~or extitit
quidquid in horreis, quidquid in tricliniis repositum ‥ vel avari votis agricole vel thesaurorum ~oris deseritur
incubar [? l. ~or ], qui res alienas tenet
Willelmus de Ipra, violentus ~or Cantie
ecclesiarum ‥ violentos ~ores
Johannes Mansel, multarum in Anglia rector ecclesiarum seu potius ~or
incŭbātŏr, ōris, m. (incubo), ¶ 1 celui qui couche dans [v. incubo § 2 ] : Tert. Anim. 49 ¶ 2 possesseur illégitime, usurpateur : Macr. Scip. 1, 10 ; Cod. Th. 16, 10, 20.
Quia durum est, ut hi quos constat in servitio Domini cum primæ sedis
Antistite desudasse, illorum qui suarum rerum Incubatores, vel utilitatibus servientes
atque vacantes fuisse noscuntur, despectibus aliquatenus crucientur.Apud
nos Incubator imperii tyrannus dicitur. S. Bernardus Epist. 236. n. 2 :
Si non miseremini magnis et religiosis monasteriis, quibus omnino sub Incubatore
illo destructio imminet. Meisterlini Hist. Noriberg. apud Ludewig. tom. 8. pag.
93 : Emori satius præstat, quam tam inhonestam vitam ducere sub alieno imperio,
misere officia singula, inquiens, possessores seu potius Incubatores habent, et
abrasores, non gubernatores. Rursum occurrit pag. 65. Gaudentius Donatista apud
sanctum Augustinum tom. 9. col. 660 : Sed hoc non sciunt alienarum rerum
Incubatores (i. cupidi) qui nec Deum audiunt dicentem, Non concupisces rem
proximi tui. Incubare pecuniæ Tullius dixit pro Inhiare.