infinito Save Georges DMLBSx Gaffiot 2016 īnfīnītō, Adv. (infinitus), unendlich, s. īnfīnītus, no. I, 2, c, α. See: infinitare īnfīnītō, à lʼinfini, infiniment : Plin. 25, 94 ; Quint. 11, 3, 4.