infiscare

infiscare [LL; cf. fiscare, confiscare] , to appropriate to the royal revenue, sts. to confiscate; b to deprive of (something), to impoverish (by confiscation). Dial. Scac. II 10F (v. escaeta 1); 1198 ut ‥ omnes possessiones nostras ~arent Ep. Cant. 450; s1224 rex ‥ de maneriis Falcasii ‥ fecit fruges et armenta ‥ distrahi et ~ari ut inde in obsidione diutina ex ejus damnis haberet auxilium Wend. II 280; rex ‥ post quadraginta dies omnia diriperet ~ata M. Par. Maj. V 532; omnia enim ejus, quae venalia videbantur, venalitati exponebantur ~anda Ib. 656; possessiones et substantiam ~ari precepit B. Cotton HA 57; congeritur, ~atur Ciren. II 216.  b timor mundanus vocatur timor quo culpabiliter timetur perdere bona mundi, quando sc. exhinc dimittitur bonum moris. et ille timor semper est malus quo nos seculares sumus nimium infiscati [v. l. injustati] Wycl. Mand. Div. 84.