infructuosus

in-fructŭōsus, a, um, adj., unfruitful (post-Aug.).

• I Lit.: vites, Col. Arb. 8, 4: cultura, id. 11, 2, 32. —
• II Trop., fruitless, useless: preces, Plin. Ep. 8, 23: epistula, Sen. Contr. 3, 19 fin.: militia, Tac. H. 1, 51.— Adv.: infructŭōsē, fruitlessly, uselessly, Hier. Ep. 12, n. 16; Aug. Ep. 67, n. 6.—Comp., Sid. Ep. 1, 9.

īn-frūctuōsus, a, um, I) unfruchtbar, vitis, Colum. arb. 8, 4: vinea, ibid. 6, 5: arbores (Ggstz. frugiferae), Porph. Hor. ep. 16, 46. Ulp. dig. 7, 1, 13. § 4. Vulg. Iud. 12: lignum, Vulg. Iob 24, 20: corona laurea, id est folia infructuosa, Aur. Vict. epit. 1, 11. – II) übtr., fruchtlos, unergiebig, erfolglos, unnütz, a) v. Lebl.: epistula, Sen. rhet.: preces, Plin. ep.: militia, wenig einträglicher, Tac.: inanis et infr. laus, Tac. dial.: opera (Werke), Vulg.: labor, Augustin.: infructuosum est mit folg. Infin., bis in sabbato ieiunare in homine, qualis fuerat ille Pharisaeus, infructuosum est, Augustin. epist. 36, 7: tempora orationibus occupare nec inutile tibi arbitraris nec infructuosum, Fronto ep. ad Antonin. imp. 2, 2. p. 105, 11 N. – b) v. Pers., Vulg. Tit. 3, 14.

infructuosus [CL] 1 unfruitful, sterile: a (of plant); b (of animal); c (of land, also fig.). a ~a arbor Bede Hom. II 25. 435 (v. fructificare 1a); m acrae silvae ~ae de qua exeunt xxiiij s. DB I 2ra; circa ~am arborem fodiens, et stercora mittens, fructum eam facere compellas Ad. Scot QEC 35. 879c; maledicit Deus Cayn qui interfecit fratrem suum Abel mistica intelligentia de ficu foliosa et ~a Ad. Dore Pictor 159; ~a, tunc non habens fructum, sicut dicitur planta inutilis et ~a dum est tenella S. Langton Gl. Hist. Schol. 45; arbor que inutilis et ~a est, meretur excidi Holcot Wisd. 84.  b animalia inutilia et ~a Cart. Glouc. III 215.  c amarissima enim quoddam de vite Sodomorum in cordis sui ~a bono semini gleba surculamen incredulitatis et insipientiae plantaverat Gildas EB 28; salsilago [i. e. salsugo], terra ~a GlC S 77; nobiles et mediocres ‥ Deum qui famulos suos in ~o cespite pascebat benedicebant Ord. Vit. III 2 p. 21; arva inculta et ~a Ib. VI 9 p. 57; nec dies nostri vacui nec terra nostra ~a est J. Ford Wulf. prol. (II) p. 11; propter terram ~am Eul. Hist. I 26. 2 (fig.): a (of person, w. ref. to Tit. iii 14and Judas 12); b (of action or abstr.). a nec mirum si ~i et bis mortui dicantur esse arbores qui eradicati esse probantur Bede Ep. Cath. 127; 761 ~us esse non debeo supradictae ecclesiae CS 190; ~us ‥ episcopus P. Blois Ep. 23. 84B; carnem nostram que est inutilis et infractuosa [MS: infructuosa] propter boni carenciam Brinton Serm. 10. 36.  b ~a [gl.: unwestembære] et infecunda sterilitate marcescens cum fatuis virginibus Aldh. VirgP 15; nec tamen baptisma Johannis quamvis peccata non laxaverit ~um omnimodis accipientibus extitit Bede Hom. I 1. 23; laboremque ~um abyssum pelagi ‥ velle obstruere G. Steph. 30; hec ‥ R. ‥ retulit, dicens se non audere mirifica Dei circa se acta ~o silentio tegere Canon. G. Sempr. 76v; ~a pietas et religio Christiana Gros. Hexaem. V 10. 8; ut cetera ocia omnino ~a levius evacuarem Eul. Hist. I proem. p. 2; si forte quoque modo facerem, prolixum foret et ~um Odington 104.

īnfrūctŭōsus, (14) a, um, infructueux, stérile : Col. Arb. 8, 4 ; Rust. 11, 2, 32 || [fig.] : Sen. Rhet. Contr. 3, 19 ; Tac. H. 1, 51.

infructuosus , a, um. adj.
無果。無益者。

Suggest a Translation
See an image

īn-frūctuōsus adj.,

• fruitless, unprofitable: militia, Ta.