infrunitus
Could not find infrunitae in Logeion dictionaries.
infrunitae feminine vocative plural, feminine dative singular, feminine nominative plural, feminine genitive singular of infrunitus
infrūnītus, a, um, adj. [2. in-fruniscor],
- unfit for enjoyment, tasteless, senseless, silly (post-Aug.): animus, Sen. Vit. Beat. 13, 23: mulier, id. Ben. 3, 16: copia, Macr. S. 5, 1 med.; Vulg. Eccli. 31, 23, and 23, 6.— Hence, adv.: infrūnītē, senselessly (late Lat.), Hilar. in Job, 3, p. 220.
īnfrūnītus, a, um (in u. fruniscor), ungenießbar, albern, einfältig, mulier, Sen.: animus, Sen.: copia, Macr.: anima, Vulg.
procaciter ‥ instat ~a femina
erat fossor ‥ animo irreverenti et ~o
~us transit ecclesiae chorum
unde ipsorum crimen ~orum [] in omnes refundere verens id. : quorundamMaj. II 53
~a, sine freno vel moderatione
tu ‥ sublimes et ~os oculos distorquens in fastum ‥
Frethericus fremens in magnitudine sua et ex adepta fortitudine infronitus
effrenatio garrule ~e gulae ‥
tunc illis convenientibus in unum, ~um et incompositum fecerunt consilium
īnfrūnītus, (15) a, um (in, fruniscor), dont on ne jouit pas, insipide, niais : Sen. Ben. 3, 16, 3 ; Macr. Sat. 5, 15.
Li rices hom en est bien loins,
Qui en infer detort ses poins,
Pour ce qu'il ne fu mie humains,
Mais fu Enfruns d'averes mains.
Infra :
Pour ce qu'il fu Enfruns et glous.
Fabula de Lupo et Ansere tom. 1. Fabul. pag. 88 :
Ce nous dist li lous lozengier
Dehait chanter devant mengier,
Encore en tiennent la coustume
Du leu tuit li vilain Enfrume.
Adversarium, inimicum designat in Chron. Franc. MS. :
En l'an mil iijc. et quatre vings et ung,
Ne furent pas d'acort le roy et le commun
Pour l'imposition qui desplut à plus d'un ;
L'ennemy s'en mesla, qui au bons est Enfrun.