illectus
illectus2, unread
illectus3, an allurement, enticement
Could not find inlecti in Logeion dictionaries.
inlecti masculine genitive singular, masculine vocative plural, masculine nominative plural, neuter genitive singular of illectus
illectus (inl-), a, um, Part., from illicio.
illectus (inl-), a, um, adj. [in-lectus, from 2. lego]. *
- Not collected, not gathered together: stipula illecta sunt spicae in messe dejectae necdum lectae, Dig. 50, 16, 30, § 1.—
- II Not read, unread (very rare): si non accipiet scriptum illectumque remittet, Lecturam spera, Ov. A. A. 1, 469; Ap. Flor. 18.
illectus (inl-), ūs, m. [illicio],
- an allurement, enticement, with a play upon the word lectus: magis illectum tuum quam lectum metuo, Plaut. Bacch. 1, 1, 21 (55).—Abl.: illectu, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 3, 17 al.
1. illēctus, a, um (in u. lectus v. lego), I) nicht zusammengelesen, stipula, Gaius dig. 50, 16, 30. – II) nicht gelesen, ungelesen, Ov. art. am. 1, 469. Apul. flor. 18. p. 29, 14 Kr.
2. illectus, a, um, s. il-licio.
3. illectus, ūs, m. (illicio), die Lockung, Anlockung im Wortspiel bei Plaut. Bacch. 55. – außerdem Abl. inlectu, Auct. itin. Alex. 27 (65). Iul. Val. 3, 17 p. 133, 24 K.
fortissima que potest esse temptatio est illa que allicit appetitum summe delectabili, adjecta huic ~ui persuasione maxime auctentici
1 illēctus (16) (inl-), a, um, (in, lectus), non lu : Ov. Ars 1, 469 || non assemblé : Dig. 50, 16, 30, 1.
2 illectus (inl-), part. de illicio.
3 illectŭs (16) (inl-), ūs, m. (illicio), séduction : Pl. Bacch. 55.
Sallust. Jug. 51.
Illectusad proditionem.
et 102. Illectuspræmio.
Tacit. 13.
Ann. 37. Tunc primum
IllectiInsochi, gens ante alias socia Romanis.
Id. 4.
Hist. 56.
extr. Vocula Gallorum fraude
Illectus.
inlectus (1)
- P. of inlicio.
in-lēctus (2) adj.,
- unread: scriptum, O.