insertio

insertĭo, ōnis, f. [2. insero],

• a putting in, ingrafting, grafting (post-class.), Isid. Orig. 17, 6, 2: oleastri, Aug. Ep. 120, 20: surculorum, Macr. S. 1, 7, 25.

īnsertio, ōnis, f. (2. insero), I) die Einfügung, Chalcid. Tim. 12. – II) das Einpfropfen, Pfropfen, Isid. orig. 17, 6, 2: oleastri, Augustin. epist. 140, 50: Plur., insertiones surculorum, Macr. sat. 1, 7, 25.

insertio [LL] 1 act of putting in. b sowing, planting. c1237 (v. comprehensor b).  b natus est in virgine, et de virgine sine viri semine, sicut virgultum et ramus et radix in terra sicienti, et invia sine aratione et ~one et plantatione et irrigatione Gros. Cess. Leg. II 5. 6. 2 act of attaching, fixing, grafting; b (fig.). aliquando nascuntur poma et pira in eadem arbore et hoc secundum diversas species pomorum et pirorum que vel per ~onem fiunt vel per solam operacionem natura Bacon I 304.  b extirpationes vitiorum et ~ones virtutum Bern. Comm. Aen. 63; intendendo ‥ erroris ecclesie extirpationem et virtutum ~onem Wycl. Ver. I 297. 3 addition, inclusion, insertion, mention (in book or sim.). ex cujus ‥ crebra ~one nominis totam historiam sacratiorem reputo H. Bos. LM 1309C; occasione incorporacionis et ~onis constitucionis ipsius factae in libro predicto Meaux II 68.

īnsertĭō, ōnis, f. (insero 1), ¶ 1 insertion : Chalc. Tim. 12 ¶ 2 greffe, action de greffer : Isid. Orig. 17, 6, 2 ; Aug. Ep. 120, 20.