isicium
isĭcĭum, ii, n., v. insicium.
īsicium, iī, n. (urspr. insicium, v. insico, āre = 1. inseco, s. Macr. sat. 7, 8, 1), ein Gericht von gehacktem Fleisch, Gehacktes, Füllsel, Wurst, gew. im Plur., Varro LL. 5, 110 (wo urspr. Schreibart insicia). Macr. sat. 7, 8, 1. Apul. met. 2, 7 H. Lampr. Heliog. 19, 6. Arnob. 2, 42. Donat. Ter. eun. 2, 2, 26. Apic. 2, 37 sqq.: is. porcinum, Edict. Diocl. 4, 13: isicia bubula, ibid. 4, 14. – vulg. ensicium, Gloss. IV, 232, 18 u. ö. – Nbf. sicium, iī, n., Apic. 2, 41 u. 4, 134. – Dav.: A) īsiciārius, iī, m., der Füllselmacher, Wurstmacher, Hieron. in Rufin. 1, 4 u.a. Testam. porcell. p. 232, 5 B. (am Petron.) = Haupt opusc. 2. p. 181, 21. – B) īsiciātus od. vulg. Nbf. ēsiciātus, a, um, mit Füllsel versehen, gefüllt, pullus, Apic. 8, 384 (Schuch esiciatus): lepus, Apic. 8, 402 (Schuch esiciatus). – Subst., ēsiciāta, ae, f. (sc. caro) = isicium (s. vorher), Anthol. Lat. 176, 4 (1087, 4) u. 225 (1088) lemm.: u. īsiciāta, ōrum, n., Apic. 2, 54. – C) īsiciolum, ī, n., etwas Füllsel, Apic. 2, 48; 4, 175 u.a.
īsĭcĭum, Apic. 2, 37 ; Diocl. 4, 13, et īnsĭcĭum, ĭī, n. (inseco), Varro L. 5, 110 ; Macr. Sat. 7, 8, 1, saucisson, andouille.
Isocem piscem
quemdam vocant, ex quo primum Isitia facta sunt : et quamvis ex alio genere piscium
fiant, initium tamen piscis hic et vocabulum dedit. Sed et EsocemIsicii nomine donat Beda lib. 1. cap. 1. et ex eo Henricus Huntindon. lib. 1. Hist. initio de Britannia :
Fluviis vero abundat valde piscosis,.... et quidem præcipue Isicio
redundat et anguilla. Lampridius in Heliog. : Primus fecit de piscibus Apud Apitium lib. 2. de Re culinaria, cap. 1. inscribitur
de Hysitiis. Varie autem apud eumdem Scriptorem vox illa scribitur, nam lib. 5. cap. 3. et alibi
Esitia habetur:
pullus Hysitiatus, lepus Hysitiatusapud eumdem lib. 8. cap. 7.
Pavus Isicio conclusus, apud Avitum Viennensem Epist. 77.
Isicium, apud Cæsarium lib. 6. Miracui. cap. 5 :
Accipe Ositium, et ossibus ejectis cum piperamentis præpara, sicque appones et
dices : Comedite de bono Rhombo. Mox : Scutella pæne evacuata, cum unus
auriculam porcinam reperisset, etc. Vide Vossium lib 1. de Vitiis serm. cap. 7.
et Lambecium ad Testamentum Grunnii Corocottæ lib. 3. de Bibl. Cæsar. pag.
357.