ito

ĭto, āvi, 1, v. freq. n. [eo],

• to go: ad legionem cum itant. Plaut. Most. 1, 2, 48 (131): ad cenas itare, Cic. Fam. 9, 24, 2: pedibus itavisse in curiam, Gell. 3, 18, 4; Plin. 9, 8, 8, § 24; Edict. ap. Suet. Rhet. 1.

ito, āre (Intens. v. eo), gehen, ad legionem, zu Felde, Plaut.: ad cenas, Cic.: ad magistros, Apul.: in ludum litterarium, Plin.: in ludos (Schulen), SC. vet.: pedibus in curiam, Gell.

ĭtō, āre (eo), intr., aller fréquemment : Cic. Fam. 9, 24, 2 ; Plin. 9, 24.

ito , as, are. n. (eo.)
常往。

Suggest a Translation
See an image

itō —, —, āre, freq.

• eo, to go: ad cenas.