litigium
Could not find litigio in Logeion dictionaries.
litigio neuter dative singular, neuter ablative singular of litigium
lītĭgĭum, i, n. [litigo],
- a dispute, quarrel, strife (ante-class.): nam ego aliquid contrahere cupio litigii inter eos duos, Plaut. Cas. 3, 2, 31 (561): cum viro litigium natum, id. Men. 5, 2, 15 (767): litigium tibist cum uxore, id. ib. 1, 2, 42 (151).—
- II Esp., litigation: litigii seminarium propagare, Vet. Jurec. Consult. 7, 1 Huschke.
lītigium, iī, n. (litigo), ein bißchen Streit, -Zank, litigium tibi est cum uxore, Plaut. Men. 151: credo cum viro litigium natum esse aliquod, Plaut. Men. 765: nam ego aliquid contrahere cupio litigi inter eos duos, Plaut. Cas. 561: praevidit malorum filiorum futura litigia, Augustin. serm. 265, 7: occasionem finiendi litigii iam dudum quaerit, Donat. Ter. eun. 4, 7, 39: ferox atque inquies linguam litigiis exercet? Boëth. cons. phil. 4, 3. p. 79, 32 Obb.: paucis litigia nodosa dissolvit, Cassiod. var. 11, 1, 8.
unde ‥ fora ~iis ‥ replentur
item mos est tineosis qui ‥ in primus sibi adversantibus tineam improperant ut sibi postmodum lege ~ii improperavi non possit
diem ‥ statuunt quo diffinitivum ~ii hujus calculum ‥ proferendum ‥ edicunt
eodem Thoma singulis ~ii diebus sibi prefixis se contumaciter absentante
tam pro evitandis expensis inutilibus quam ad illos confundendos emulos qui applaudere solent in †liturgiis [MS: litigiis ] alienis
~io, contentioni, invidiae, ceterisque hujusmodi faci-noribus sua colla ‥ subdentes
dum sic progredi non valerent, verbis inciperent litigare, de ~io ad pugnos et capillos venire, deinde ad arma
pars barbara regna lacessit / litigiis audax et citra prelia fortis
~ium, G.tensun
et de hoc est ~ium inter magistros
post aliquod tempus inter mulierem et sacerdotem ~ium erat
Romani 448 annos alternatim faciebant ~iam [sic ] cum Britannis
lītĭgĭum, (16) ĭī, n. (litigo), contestation, querelle, dispute : Pl. Men. 151 ; 755 ; Cas. 561.
Concesserunt nobis ac monasterio
Vide in Placitum.