locito
locito, to let, hire out
lŏcĭto, āre, v. freq. a. [loco],
- to let or hire out: agelli hic est sub urbe paulum, quod locitas foras, Ter. Ad. 949.
locito, āre (Intens. v. loco), verpachten, agelli est hic sub urbe paulum quod locitas foras, Ter. adelph. 949.
See: locitare
lŏcĭtō, āre, fréq. de loco, tr., donner à loyer : Ter. Ad. 949.
locitō —, —, āre, freq.
- loco, to let, hire out: agelli paulum, T.