locutorium
papa Gregorius ‥ vas et loquutorium Spiritus Sancti
[abbas clericos extraneos ] in ~ium adducat
edificavit ‥ duo ~ia, unum ad orientem juxta capitulum, aliud ad occidentem sub capella abbatis
dum ‥ misse ‥ celebrantur, in ~io loquendi et alibi divertendi non concedantur
quod [custos foreste ] faciat habere fratribus minoribus ‥ xij quercus ad meremium loqutorii sui
omnes monachi ‥ porrigent osculum abbati in claustrali colloquio vel in loquitorio
cum aliquo loqui in loquutorio
cum ad ~ium [ME: ] accedit religiosus ‥, prius inquirendum cum quo fari debeatto þe parlures þurl
Alexander cliens et famulus loqutorii
sepultus ‥ est in claustro ante introitum ~ii domus capitularis, juxta ostium dormitorii
hoc ~ium, A.parloure
lŏcūtōrĭum, ĭī, n. (loquor), parloir : Hier. Ephes. 1, 2, 19.
Parloir, Locus in Monasteriis in quibus Monachis invicem colloqui licebat, uti et Sanctimonialibus cum in aliis silentium indictum esset. Ejusmodi
Locutoriiquod
Regulareappellatur, crebra mentio est in libro Ordinis S. Victoris Parisiensis MS. cap. 19 :
Quod si aliquid eis specialiter dicendum fuerit,
quod nec illic significari possit, nec usque ad tempus Locutionis differri, poterit
Armarius usque in Locutorium regulare educere eos, et illic breviter Adde cap. 27. Ibidem pag. 34 : In Locutorium
nullus eat, nisi vocatus ab Abbate vel Priore. Et cap. 38 : Nullus
Locutorium regulare sine licentia intrare debet, excepto Priore, et Subpriore, et his
qui officiis deputati sunt. Ii autem qui officiis deputati sunt, possunt quidem intrare
Locutorium, et de his quæ necessaria sunt, sibi invicem loqui : sed tamen claustrales
nullo modo sine licentia ibidem vocare debent. Ipsi etiam ministri quando pro aliqua
necessitate ibi ad loquendum ingrediuntur non debent diutius stare, vel sedere, sed quod
necessarium habent breviter dicant, et statim exeant.... qui autem accepta licentia
Locutorium ingrediuntur, non diu ibi sedeant, nec alte loquantur, nec plures ibi
conveniant, nisi ad plus quatuor, etc. Rursum : Nullus extraneus vel
Canonicus in Locutorium regulare ad loquendum ducatur. Fratres qui licentiam loquendi ad
invicem quærunt, in nullo loco nisi in regulari Locutorio loqui possunt. In cæteris
Locutoriis nullus vocet aliquem de claustralibus, nisi solummodo Abbas et Prior.
Adde cap. 67. sub finem. Tabularium Vindocinense Ch. 60 : Quæ donatio primum facta
in Locutorio, quod est juxta præscriptorum Capitulum Monachorum.
Feci hoc donum per cultellum
Radulphi Prioris Castri Joscel. in manu D. Willelmi Abb. Majoris-monasterii, in
Locutorio ante introitum cameræ ejus. Adde eumdem Lobinell. in Glossario Hist.
Paris. tom. 3 : Petrus Damianus lib. 7. Epist. 5 : Quid ad hæc dicent qui de
Ecclesia non oratorium, sed Locutorium , et non oraculum, sed conciliabulum
faciunt. Vide Regulas Clarissarum, Damianitarum, etc. Matth. Paris pag. 631.
661. etc. Venit in Locutorium Sacristarum conductu
domni Stephani Monachi.
Quas (areas) dominus Gualterius deveniens Monachus noster
dederat nobis.... in Locutorio Sacristarum.Interim ribaldi cum instrumentis claustrum ingredientes, de
Locutorio forinseco lapides molares... levaverunt. Adde pag. 272. Bulla Urbani
IV. PP. ann. 1263. pro Clarissis, apud Waddingum : Locutorium vero fit ex crebris
et spissis laminis ferreis, et forti opere fabricatis. Locutoria autem ad Confessiones
fiant in Ecclesia, vel alio loco competenti. Vide Ingulfum pag. 867.locutoriisSanctimonialium, Gall.
Frequenter eis feci collationem in Ecclesia ante chorum suum, in Monasterio et
ante Fenestram Locutoriam.