logicare

logicare [ML] 1 (trans.) to ponder, reflect on. tutius et melius et sanius est tibi soli / quod tua secreta logices, quam fictus amicus D. Bec. 716; est tibi dignus herus, ab eo non esto remotus, / officium ne forte tuum logicet quis iniquus Ib. 1244. 2 (intr.) to engage in reasoning, to reason. oppositum posito logicans fuge more perito Garl. Mor. Scol. 45 (cf. ib. gl.: mutans racionem. habens materiam logice [etc.]); membra catenavit animamque Deus logicantem Ib. 325 (cf. ib. gl.: raciocinantem).