magarizare
macula, et
MagarisiusSinus versus Rumeliæ vel Europæ promontorium appellationem accepit, a fœdis tempestatibus, quæ illis in regionibus existere Boreis flantibus solent, cum apud nos Aquilo serenitatem aeris ferat, ut est apud eumdem Leunclavium n. 25. Hist. Miscella lib. 23 :
Repromittit, se non
compellere ad Magarizandum. Quidam Codd. ex editis male habent
Menzerizandum. Capitulare Radelchisi Principis Beneventani col. 24 :
Nullum
Saracenum recipiant... præter illos qui temporibus DD. Siconis et Sicardi fuerunt
Christiani, si Magarizati non sunt. Crebro utuntur etiam Græci. Theophanes :
Ἐποίησε δὲ ὲπιστολὴν δογματικὴν πρὸς Λέοντα τὸν Βασιλέα, οἰόμενος
πείσειν αὐτὸν τοῦ μαγαρίσαι. Menolog. Basilii Imp. 6. Mart. Portasque patentes relinquentes, multis Magaritis fugiendi et Saracenis
ingrediendi aditum... reliquerunt. Ubi perperam nupera Conciliorum editio
margaritispræfert. Occurrit non semel hæc vox apud Anastasium in Hist. Eccl.
Comitem
mihi se junxerat Magarites quidam, alterius ex indigenis Magaritæ filius, impiæ
superstitioni suæ ad insaniam usque addictus.