malefacio
Could not find malefaciendum in Logeion dictionaries.
malefaciendum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of malefacio
mălĕfăcĭo (or separately, mălĕ fă-cio), fēci, factum, 3, v. n. [male-facio],
- to do evil, harm, mischief to any one, to injure: alicui, Plaut. Mil. 2, 2, 11 (166): neque tu verbis solves umquam, quod mi re male feceris, Ter. Ad. 164: tibi, Vulg. 1 Reg. 26, 21.—With contra: malefacere omnia contra aliquem, Vulg. Jer. 38, 9.
- —Hence, mălĕfactum (or separately, mălĕ factum; sync., malfactum, Plaut. Trin. 1, 2, 185 (223); v. Ritschl, Opusc. 2, p. 720 sq.), i, n., an evil deed, injury: benefacta male locata malefacta arbitror, Enn. ap. Cic. Off. 2, 18, 62 (Trag. v. 429 Vahl.): augere, Cic. Inv. 2, 36, 108.
male-facio, fēcī, factum, ere, Böses zufügen (Ggstz. bene facere), alci, Plaut. mil. 166. Vulg. 1. regg. 26, 21 u.a.: neque tu verbis solves umquam, quod mihi re malefecisti, Ter. adelph. 164 (in den neueren Ausgaben getrennt malefecisti). – ➳ Passiv, synkop. malfīō, wovon malfiunt, Cass. Fel. 41. p. 94, 5. Cael. Aur. salut. praec. 89: malfactus, Ven. Fortun. carm. 5, 6, 27.
See: malefacere
mălĕfăcĭō, (12) plutôt mălĕ făcĭō, fēcī, factum, ĕre, intr., faire du tort, nuire, alicui, à qqn : Pl. Mil. 166 || avec acc. adv. du pron. n. : Ter. Ad. 164.