malefacio
Could not find malefacientium in Logeion dictionaries.
malefacientium present active participle masculine genitive plural, present active participle feminine genitive plural, present active participle neuter genitive plural of malefacio
mălĕfăcĭo (or separately, mălĕ fă-cio), fēci, factum, 3, v. n. [male-facio],
- to do evil, harm, mischief to any one, to injure: alicui, Plaut. Mil. 2, 2, 11 (166): neque tu verbis solves umquam, quod mi re male feceris, Ter. Ad. 164: tibi, Vulg. 1 Reg. 26, 21.—With contra: malefacere omnia contra aliquem, Vulg. Jer. 38, 9.
- —Hence, mălĕfactum (or separately, mălĕ factum; sync., malfactum, Plaut. Trin. 1, 2, 185 (223); v. Ritschl, Opusc. 2, p. 720 sq.), i, n., an evil deed, injury: benefacta male locata malefacta arbitror, Enn. ap. Cic. Off. 2, 18, 62 (Trag. v. 429 Vahl.): augere, Cic. Inv. 2, 36, 108.
male-facio, fēcī, factum, ere, Böses zufügen (Ggstz. bene facere), alci, Plaut. mil. 166. Vulg. 1. regg. 26, 21 u.a.: neque tu verbis solves umquam, quod mihi re malefecisti, Ter. adelph. 164 (in den neueren Ausgaben getrennt malefecisti). – ➳ Passiv, synkop. malfīō, wovon malfiunt, Cass. Fel. 41. p. 94, 5. Cael. Aur. salut. praec. 89: malfactus, Ven. Fortun. carm. 5, 6, 27.
See: malefacere
mălĕfăcĭō, (12) plutôt mălĕ făcĭō, fēcī, factum, ĕre, intr., faire du tort, nuire, alicui, à qqn : Pl. Mil. 166 || avec acc. adv. du pron. n. : Ter. Ad. 164.