mania
mănĭa, ae, f., = μανία,
- madness (syn.: furor, insania, v. Cic. Tusc. 3, 5, 11), Cael. Aur. Acut. 3, 12, 107.—As a disease of cattle, Veg. Vet. 3, 2, 19 Gesn. (Schneid. insania).
2. mania, ae, f. (μανία), die Wut, rein lat. furor, insania, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 12, 107: als Krankheit des Rindviehs, Veget. mul. 3, 2, 19 ed. Gesn. (Schneider u. Lommatzsch insania).
Christum furoris arguunt et ~iae
presbiter interea baptiste munere functus, / quem novo incesti pulsabat mania demens / sacrilegum patrare nefas cum clamore latrans
volutans humo velut ~iam passus debacchando
unde quamplura emergunt incommoda ut ydropsis ‥ et ~ia, et melancolica, ‥
alienatio que est in ~ia
melancolia est ex abundantia colere nigre, ~ia ex subtilium humorum corruptione
proprie loquendo melancolia vocatur infectio medie partis cerebri cum privatione rationis, set ~ia est infectio anterioris partis cerebri cum privatione imaginationis
[v ]ena incisa in fronte purgat emeroydis et frenesim et ~iam
1 mănĭa, æ, f. (μανία), folie : C. Aur. Acut. 3, 12, 107 || sorte de maladie des bœufs : Veg. Mul. 4, 3, 4.
Et si Rex Henricus Comitem Robertum in Normanniam, vel Maniam , in auxilio secum
habere voluerit.