medioximus

mĕdĭoxĭmus (mĕdĭoxŭmus), a, um, adj. [superlative of an obsolete mediox for medius].

• In the middle, middlemost: medio actum modo, Non. 141, 4: medioximus, μέσος, Gloss. Philox. (ante- and post-class.): medioxumam quam duxit uxorem, Plaut. Cist. 2, 3, 67 (609): ita me di deaeque superi atque inferi et medioxumi, i.e. holding a middle place between the supernal and infernal deities, id. ib. 2, 1, 35 (237): tertium habent (deorum genus), quos medioximos Romani veteres appellant, quod et sui ratione et loco et potestate diis summis sunt minores, hominum natura profecto majores, between gods and men, Ap. Dogm. Plat. 1, p. 8: quidam aras superiorum deorum volunt esse, medioxumorum, id est marinorum, focos, inferorum mundos, i.e. the sea-gods, between those of heaven and those of Hades, Serv. Verg. A. 3, 134.—Of tutelar deities: hos omnes Graeci δαίμονας dicunt, ἀπὸ τοῦ δαήμονας εἶναι: Latini medioximos vocitarunt, Mart. Cap. 2, § 154.—
• II Middling, moderate: medioximum mediocre, Paul. ex Fest. p. 123 Müll.—Hence, *adv.: mĕdĭ-oxĭmē (mĕdĭoxŭmē), moderately, tolerably, Varr. ap. Non. 141, 7.

medioximus od. medioxumus, a, um = medius, I) in der Mitte befindlich, der mittelste, uxor, Plaut. cist. 611: di, Plaut. cist. 512; nach Apul. de Plat. 1, 11 = die der Macht nach mittelsten, nach Serv. Verg. Aen. 3, 134 = die Meergottheiten, nach Mart. Cap. 2. § 154 = δαίμονες (die niederen Schutzgottheiten). – II) = mediocris, Paul. ex Fest. 123, 18.

medioximus [CL] 1 midmost. in secunda [oratione] duos ~os [gl.: midemeste][psalmos] RegulC 45; jacinctus est ceruleus / virore medioximus Frith. Cives 12. 2; verbi gratia medio nihil magis medium, et tamen ~um invenitur Gerv. Melkley AV 98; primo quoque confertur dominium animantium que a nobis sunt remotissima, deinde ~orum, et tandem proximorum Gros. Hexaem. VIII 14. 1. 2 (as sb. m.) person placed in the centre, intermediary. medioximus, -a, -um, i. in medio positus, unde Martianus Capella quos Greci demonas Latini ~os vocant Osb. Glouc. Deriv. 353; nuntii Dei, quos Latini ~os vocitarunt, id est in medio positos. medioxemus enim dicitur quasi medius proximus; inter Deum namque hominemque discurrunt Alb. Lond. DG 2. 1; dii ‥ superi et inferi ~issimique Liv. 86.

mĕdĭoxĭmus (-xumus), a, um, intermédiaire : Pl. Cist. 339 ; 241 || médiocre, exigu : P. Fest. 123.

*medioximus vel medioxumus, a, um. adj.
中等者。中者。Dii medioximi 半人之神。Medioxuma uxor 三妻中之二。

Suggest a Translation
See an image