meditatus
Could not find meditatumque in Logeion dictionaries.
meditatumque neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular, masculine accusative singular of meditatus
meditatumque perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of meditor
mĕdĭtātus, a, um, Part. and P. a., from meditor, q. v.
mĕdĭtātus, ūs, m. [meditor],
- a thinking, meditating upon any thing, a meditation, i. q. meditatio (post-class.), Ap. Met. 3, 14, 12.
1. meditātus, a, um, s. meditor.
2. meditātus, ūs, m. (meditor) = meditatio, Plur. bei Apul. met. 3, 14.
verbum gratiae quod docuit crebro ~u scrutari
potius suorum, ut putamus, instinctu, quam spontanee voluntatis ~u, dirigit sancto
anhelus advenit callidoque ~u preveniens e contra obstitit
quid agerent exquisito ~u sollerter instruxit
dum diriguntur celice meditatus
hos cordi nostro suggere meditatus
1 mĕdĭtātus, a, um, sens pass., v. meditor
➳.
2 mĕdĭtātŭs, ūs, m. , pensée, méditation : Apul. M. 8, 14.
meditātus
- P. of meditor.