melote
ovis. Glossæ vett.
Pellis lanata,
Melote , in Regum libro,
pellis simplex qua Monachi Ægyptii etiam nunc utuntur, ex uno latere dependens.velbroccen rocc, i. hircinus vel fractus roccus. Jo. de Janua :
Melota,
quædam vestis de pilis vel pellibus illius animalis (Melotæ) facta, a collo
pendens usque ad lumbos, qua Monachi utuntur, et iste habitus est, necessarius proprie
ad operis exercitium : eadem et pera, ut dicunt.
Eliæ Melotes, apud Hieronymum et Paulinum Epist. 36. Cassianus lib. 1. cap. 8. de Monachis Ægyptiis :
Ultimus habitus eorum est pellis caprina, quæ Melotes vel pera
appellatur.Caprinam, quam Melotem vocant. Ruffinus de Vitis Patrum cap. 9 :
Melotem, quæ est caprina, pellis. Melotes pellicea, in Regula S. Isidori
cap. 13. Vita S. Aigulfi Abbatis Lirinensis : Super quam (feminam) B.
Aigulfi Melotem imponentes, quasi somno evigilans, coram omnibus surrexit. Vita
MS. S. Mauri Abbat. :
Vidi Melotam, dicens, super æquora notam.
Vita S. Fructuosi Archiep. Bracar. n. 4 : Melotem ex caprinis pellibus
indutus. S. Eulogius lib. 1. Memorial. SS. de Monachis : Qui illico
relictis urbibus, et his quæ mundanis hærent actibus, avida rapiendi regnum Dei cupidine
flagrantes, circumierunt in Melotis et pellibus caprinis, egentes, angustiis afflicti.
Melotem etiam S. Benedicto tribuit Gregor. M. lib. 2. Dial. cap. 7. et ea caput
operuisse indicat, quod et affirmat Theodemarus Abbas in Epist. ad Carolum M. unde
conficit Haeftenus idem esse cum cuculla, quod præterea firmat ex ordine Romano. Sed quod
ait idem Theodemarus et Joan. Hierosolymit. de Instit. Monach. cap. 38. Melotemita dictam, quod ex pelle illius animantis facta esset, quod
melosGræci, Latini
taxumvocant, jure ab omnibus improbatur ; quam sententiam attigit etiam Papias : et ex eo Ugutio, ubi de
Melote:
Est vero propria ad operis exercitium,
fiebat autem prius de pelliculis Melonum, ut quidam existimant, unde et Melotum
dicta. Idem : Melota et pellibus caprinis esse dicitur, ex una vero parte
dependens. Alii dicunt quod ex pellibus asperi taxi, qui Melius dicitur, fiat, unde
Melota vocatur : qua utuntur Monachi in Ægypto propter asperitatem. Μηλωτὰς Græci pariter Monachis non semel adscribunt,
præsertim Ægyptiacis, ut S. Athanasius in Vita S. Antonii pag. 120. et Palladius in
Histor. Lausiaca cap. 38. 48. 70. 83. 88. Idem sive alius Palladius in Vita Chrysost. pag.
57. Editionis Bigotianæ : Λαβόντες αὐτῶν τὰς μηλωτὰς,
etc.
Ἀπάραντες σύν μηλωταρίοις καὶ περιβολαίοις,
etc. Vide Isid. Orig. sect. 19. lib. 19. cap. 24. et Rosweidum ad
Paulinum.Lutherio Melotinæ, in quo solebat orare, ipsum circumdedit, id est,
lodice ex pelle agnina.