mercatio
mercātĭo, ōnis, f. [mercor],
- a dealing in wares, mercantile dealing (post-class.): pecunia in mercationibus perdita, in mercantile speculations, Gell. 3, 3, 14; Firm. Math. 3, 8 fin.
mercātio, ōnis, f. (mercor), das Handeln (mit Waren), Firm. math. 3, 8 extr. Augustin. in psalm. 47, 6; serm. 177, 10.
interdicimus etiam diligenter diei Dominice mercacionem [(AS: ] et popularia placitacypingce
et quecumque poterint adipisci vel dono vel ~one ‥ feudi mei sit
propter ~ones et negotia varia tractanda cum aliis nationibus
ubicunque ierint in ~onibus suis per totam terram meam
ad firmam ‥ que instar ~onis habet ‥ monacho dari manerium ‥ districtius inhibemus
ommittenda est ~o qua in alienis partibus emuntur integra, ut vendantur et integra
ut quasi de bove sive de asino inter papam et regem ecclesie ~o fieret
an monachi in ‥ mercatis ~ones aliquas emendo vel vendendo exercuerint
mercor ‥ i. emere ‥ unde ~o
si quis calumpniator reddite terre contra monachos ‥ apparuerit, ipse contra quemlibet pro posse suo eam disrationabit cum monachis ‥ sicut ~onem suam quam fecit a Symone
mercandise [(v. l. mercationes ] que per mare burgo adportantur
ut ‥ accipiant ipsum mercatorem cum sua ~one
nec aliquid quandam [? l. quondam ] disperse ~onis pecunie diminutionem perferebant
a merchandyse ‥ ~o
concedo ut apud E. sit porthus et ~o die Jovis quaqua ebdomada
quod mercator de quacumque ~one sit non potest emere panem ad revendendum in exercitu
mercātĭō, ōnis, f. (mercor), achat ou vente, trafic : Gell. 3, 3, 14 ; Firm. Math. 3, 8.
De libertate siquidem ipsius feodi, potest sæpedictus
Hugo omnimodam exercere Mercationem, ab omni Mercationis consuetudine liber et
immunis. Eodem