merosus
mĕrōsus, a, um, adj. [merus],
- pure, unmixed (post-class.): vinum, Agroet. de Orthogr. p. 2273 P.
merōsus, a, um (merum), viel reinen Stoff enthaltend, unvermischt, vinum, Agroet. 123, 9 K. Isid. de diff. 1, 41.
fercula que sapiant et pocula sume merosa
cognomino et Ammon, id est, populum meum ‥. sane notandum quod proprie populus ~us interpretatur
mĕrōsus, a, um, c. meracus : Isid. Diff. 1, 41.
Vinosus, a Merum. Johan. de Janua.
Vineus, plein de vin, in Gloss. Lat. Gall. Sangerm.