minio
Could not find miniata in Logeion dictionaries.
miniata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of minio
mĭnĭo, no perf., ātum, 1, v. a. [minium],
- to color with red-lead or cinnabar, to paint red: Jovem, Plin. 33, 7, 38, § 112; 35, 12, 45, § 157.
- —Hence, mĭnĭātus, a, um, P. a.
- I Colored with red-lead or cinnabar, colored red, red: quae quidem, vereor, ne miniata cerula tua pluribus locis notandae sint, with your red-lead pencil, Cic. Att. 15, 14, 4; 16, 11, 1.—
- II Of the color of cinnabar, cinnabar-red, of the parrot: avis torque miniato in cervicem distincta, Plin. 10, 42, 58, § 117.
1. minio, āvi, ātum, āre (minium), I) tr. mit Zinnober anstreichen, Iovem, Plin. 33, 112 u. 35, 157. – Partic. miniātus, a, um, zinnoberrot angestrichen od. gefärbt u. zinnoberrot übh., Iuppiter (Jupiterstatue), Cic. ep. 9, 16, 8: cerula, »Rotstift«, Cic. ad Att. 15, 14, 4: torques (psittaci), Plin. 10, 117. – II) refl. sich rot färben, Apic. 2, 60.
See: miniare
1 mĭnĭō, āvī, ātum, āre, tr., vermillonner, enduire de minium : Plin. 33, 112 ; 35, 157 || miniatus, a, um, enduit de rouge : Cic. Fam. 9, 16, 8 ; Att. 15, 14, 4 || pass. de sens réfléchi, se teindre en rouge : Apic. 2, 60.