misellus
misellus, poor, wretched, unfortunate
Could not find misellum in Logeion dictionaries.
misellum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of misellus
mĭsellus, a, um, adj. dim. [miser],
- poor, wretched, unfortunate (rare, and with Cic. only in the epistolary style): homo, Cic. Att. 3, 23, 6; id. Fam. 14, 4, 3: o miselle passer, Cat. 3, 16.—As subst.: mĭsellus, i, m., a wretch, miserable fellow, Juv. 13, 213.—Esp., applied to the dead: cum alicujus defuncti recordaris, misellum vocas eum, Tert. Test. Anim. 4; Petr. 65, 10.—Of inanim. and abstr. things: redactus sum usque ad hoc misellum pallium, Plaut. Rud. 2, 6, 65 (549): spes, Lucr. 4, 1096.
misellus, a, um (Demin. v. miser), gar elend, gar unglücklich, homo, Cic.: passer, Catull. – von Toten, Petron. u. Tert. – v. Lebl., pallium, Plaut.: spes, Lucr.
~us homuncio
clementer mitis populo miserere misello
ego Pilheardus [l. ƿilheardus ] ~us comis regis Merciorum
~us, diminutive miser
me ~um servum suum
pascere non cessat praebens alimenta misellis
tunc caecis merget flammis sine fine misellos
surdis auditum, languentibus atque salutem / firmabant cunctis et restituere misellis
mortem ~us pro clementiae teneritudine indeptus
Jesu pie ‥ tui nunc ~i miserere
quod meselli non veniant infra muros civitatis
a lepyr , ‥ ~a, ‥ ~us
mĭsellus, (13) a, um, dim. de miser, pauvre, pauvret : Cic. Att. 3, 23, 6 ; Fam. 14, 4, 3 ; Catul. 3, 16 || [en parl. de choses] chétif, misérable : Pl. Rud. 550 ; Lucr. 4, 1096.
- 1. ongelukkig, ellendig [mater];
- 2. armzalig [pallium].
misellus
adj.
dim.
- miser, poor, wretched, unfortunate: homo.—As substm., a wretch, Iu.