miserandus
miserandus, lamentable, deplorable, pitiable, touching, affecting
Frieze-Dennison Vergil
miserandus , a, um: to be pitied, 11.259; p., unhappy, 6.882; wretched, 3.591; deplorable, direful, 3.138. (miseror)
Could not find miserandis in Logeion dictionaries.
miserandis feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter dative plural, neuter ablative plural of miserandus
miserandis present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural of miseror
mĭsĕrandus, a, um, P. a., v. miseror fin. 1.
miserandus, a, um (miseror), bejammerns-, beklagenswert, kläglich, ut aliis miserandus, aliis irridendus esse videatur, Cic.: Niobe invidiosa suis, at nunc miseranda vel hosti, Ov. – v. Lebl., fortuna, Sall.: haec mihi videntur misera atque miseranda, Cic.: miserandum in modum, auf klägliche, jämmerliche Art, Cic. – mit 2. Supin., haec indigna miserandaque auditu, Liv. 6, 37, 1.
mĭsĕrandus, (11) a, um, de miseror : digne de pitié [pers.] : Cic. de Or. 1, 169 || déplorable [choses] : Cic. Cat. 4, 12 ; Prov. 5.
miserandus
adj.
- P. of miseror, lamentable, deplorable, pitiable, touching, affecting: aliis miserandus, aliis inridendus: Heu! miserande puer!V.: haec mihi videntur misera atque miseranda: manus Priamo, V.: fortuna, S.: miserandum in modum, pitiably: haec miseranda auditu, L.: miserande iaceres, Ni, etc. (i. e. miserandus), V.