molarius
mŏlārĭus, a, um, adj. [mola],
- of or belonging to a mill or to grinding, mill- (anteclass.): asinus molarius, a mill-ass, an ass that turns a mill, Cato R. R. 11, 4; Varr. R. R. 1, 19, 3.
molārius, a, um (mola), zur Mühle-, zum Mahlen gehörig, asinus, Esel, der die Mühle dreht, Mühlesel, Cato u. Varro.
de quolibet torno ~io quadrantem
tunc illa timida et tremefacta gemere cepit, qui nescit quid evenerat, et statim indicavit ~io quid accederat
emit Eudo a filiis Gisleberti ~ii unam mansuram terre
ibi ‥ ij molini de xxviij sol’ et una ~ia de iiij solid’(
una ~ia ubi molae fodiuntur(
cum omnibus ‥ terris, molendinis, moliariis, pratis
mŏlārĭus, (15) a, um (mola), qui tourne la meule : Cato Agr. 11, 4 ; Varro R. 1, 19, 3.
molasex lapicidina extrahit et secat, nostris alias
Molier. Charta ann. 1299. ex Chartul. S. Maglor. ch. 228 :
Noverint universi nos tradidisse
et concessisse Simoni Pastourelli et Johanni dicto Bonneri Moliariis (sic)
nostra tria quarteria terræ vel circiter... pro molis trahendis et lapidibus taillendis,
sub tali conditione et pacto, quod ipsi Molarii tenentur nobis reddere et solvere nonam
partem pretii seu valoris molarum et lapidum prædictorum. Lit. remiss. ann.
1374. in Reg. 105. Chartoph. reg. ch. 439 : Comme Aubelet Gouvet ouvrier et faiseur
de moles à moulins alloit aus vespres pour la solennité de S. Ligier, dont les Moliers
faisoient la feste, etc. Vide infra Moleria 1.