monasticus
monasticus, a, um (μοναστικός), mönchisch, klösterlich, conversatio, Cassiod. hist. trip. 10, 2: disciplina, Klosterzucht, Gregor. Epist. 2, 41.
aliquantulam terrae partiunculam, hoc est, mansionem ~am ad Basyngum, quae nostro dicitur famineCynniges hors croht
ut docet ethica, dicta politica dantur amica, / hiis economica jungo, monostica non inimica [gl.: monostica que docet unumquemque servare religionem, et dicitur unius conservatam, a monos quod est unum, et ycos, quod est custos in monostica, quasi unius custos ]
ut dominii politici aliud est dominium monasticum, aliud civile, et aliud est regale; ~um respectu unius domus sive familie, civile respectu civitatis vel communitatis amplioris familia, et regale respectu regni sive imperii
monastica jura
sacris litteris et ~is disciplinis erudiebatur
ea quae ~ae castitatis ac pietatis erant
~o more flagellis coercitus
~e regule se subjecit
votum professionis ~ae
ita concusse sunt nuge ~e
[(discordia ] inter omnes homines spargit, maxime per ~os et monachorum contubernia
erravit ‥ ~us, qui ‥(
mŏnastĭcus, a, um, (μοναστικός), monastique : S. Greg. Ep. 2, 41.