mugulare
Et a sua nativitate
sic mutus usque ad prope septennium sine spe ulla locutionis perseveravit, signum non
habens ullum vel faciens unquam loquendi, sed neque etiam Mugulandi. Ubi
Editores eruditi : Hic mugulare, est labiis clausis per nasum efferre quemdam inconditum et inarticulatum sonum, ad instar litteræ
Muir. Mirac. S. Ludov. edit. reg. pag. 428 :
S'escrioit ausi com en Muiant, etc. Unde
Muiementet
Muyment, mugitus. Vitæ SS. Mss. ex Cod. 28. S. Vict. Paris. fol. 3. r°. col. 1 :
Les bestes marines apparistront sus la mer, et donneront
Muyment dusques au ciel... Toutes les bestes as chans Muyans, etc. Bestiar. Ms.
ubi de Panthera :
..... Jete un si grant Muiement,
C'on la puet oir cleirement.