munificus
munificus, bountiful, liberal, generous, munificent
Could not find munifici in Logeion dictionaries.
munifici masculine genitive singular, masculine vocative plural, masculine nominative plural, neuter genitive singular of munificus
munifici neuter genitive singular of munificium
munifici masculine dative singular, feminine dative singular of munifex
mūnĭfĭcus, a, um, adj. [munusfacio], present-making, i.e. bountiful, liberal, benevolent, generous, munificent (class.; syn.: liberalis, beneficus).
- I Of persons: ut munifica sim bonis, Plaut. Am. 2, 2, 212 (844): in dando munificum esse, Cic. Off. 2, 18, 64: liberalissimus munificentissimusque, id. Rosc. Com. 8, 22.—
- II Of things: opes, Ov. P. 4, 1, 24: arca, Mart. 8, 38, 11.—Comp.: munificior a munifico identidem Cato dixit, cum nunc munificentior dicamus, quamvis munificens non sit in usu, Paul. ex Fest. p. 155 Müll.—Hence, adv.: mūnĭ-fĭcē, bountifully, munificently (class.): tam munifice et tam large dare, Cic. N. D. 3, 27, 69: adjuvisse, Liv. 22, 37.
mūnĭfĭcus, a, um, adj. [munia-facio],
- doing duty, on duty (post-class.): munifici milites (al. munifices), Dig. 50, 16, 18.
mūnificus, a, um (munus u. facio), I) (nach munus no. I) diensttuend, dienstpflichtig, (vgl. Isid. orig. 10, 166), 1) im allg.: milites, ICt.: spontaneos aliquos munificos nominare ad etc., spät. ICt. – übtr., sexus munifico soliti dispungere sanguine menses, Ps. Cypr. poët. Sodom126. – 2) insbes., steuerpflichtig, tributpflichtig, pars, praedium, spät. ICt. – II) (v. munus no. II) mildtätig, wohltätig, freigebig (vgl. Charis. 81, 3. Isid. orig. 10, 166), in dando munificum esse, Cic.: quid tam munificum etc., Cic.: munifici comesque amicis nostris videamur viri, Lucil. fr.: m. Genet., omnis gloriae m., Apul.: munificus laudis, sed non et prodigus auri, Claud. IV. cons. Hon. 500. – m. Dat., mitis ac munificus amicis (gegen die Fr.) fuit, Liv. 33, 21, 5. – m. erga u. Akk., erga coloniam, Corp. inscr. Lat. 10, 3703. – übtr., opes, Ov.: arca, Mart. – Compar., munificior, dato orat. fr. inc. 8: u. munificentior, Fest. 154 (a), 28; vgl. Paul. ex Fest. 155, 1: Superl., semper liberalissimus munificentissimusque fuit, Cic. Rosc. com. 22.
remunerator tuus vult te esse ~um. et qui dat ut habeas, mandat ut tribuas
quem ‥ ~um nobis senserimus
quem constat pre ceteris cor magnificum et ~um habuisse
dextera ejus ~a est et liberalis
munera nature gaudens dat copia vultu / terrigenis hilari munificaque manu
pecuniam per manum vestram ~entem ‥ michi destinatam expendidi cicius quam putavi
est vitis nature ~e deliciosum munus
paterna vestra dilectio ‥ et cum non largitur, ~a, et cum secura est, sollicita
particulam terre ‥ cum pratis et silvis ~a liberalitate restitui
siquidem Deus spiritus est, neque terrenis divitiis nec largitate ~a, sed religiosis operibus et gratiarum actione placandus
paternitatem tuam, tot ‥ beneficiis ‥ de me ‥ quam optime ~am
~us, honorificus
munificus, -a, -um, i. largus quasi munera faciens ‥ et hic et hec ~entior ‥ et ~entissimus
nullus rege nostro est ‥ ~entior in eleemosynis
mūnĭfĭcus, (13) a, um (munus, facio), libéral, généreux : Cic. Off. 2, 64 || -centior P. Fest. 155 ; -centissimus Cic. Com. 22.
➳ -ficior Cat. d. P. Fest. 155.
- 1. zijn plichten nakomend, betrouwbaar;
- 2. gul; vrijgevig, weldadig [in dando].
munificus , a, um. adj. c. centior. s. centissimus.
大方者。盛者。\Munificior pro* Munificentior.
Suggest a Translation
See an image
大方者。盛者。\Munificior pro* Munificentior.
Suggest a Translation
See an image
mūnificus adj.with sup.
- munus+2 FAC-, bountiful, liberal, generous, munificent: in dando: liberalissimus munificentissimusque: modeste, H.: opes, O.