munimen

mūnīmen, ĭnis, n. [1. munio],

• a defence, fortification, rampart, enclosure (poet. and in post-class. prose): munimen ad imbres, a defence against the rains, Verg. G. 2, 352: fossas munimine cingere, Ov. M. 13, 212: narrat esse locum, solidae tutum munimine molis, id. ib. 4, 771: clausae portae, id. Am. 1, 6, 29: horti, a fence, hedge, Pall. 3, 24, 1.

mūnīmen, inis, n. (munio) = munimentum, ein Befestigungs- od. Verwahrungsmittel, Schutzmittel, der Schutz, m. portae, Ov.: horti, Pallad.: m. ad imbres, Verg.: munimina sui, Vulg.: catafracti equites propter munimina (Schutzwaffen) quae gerunt, a vulneribus tuti, Veget. mil. 3, 23. p. 115, 10 L².

munimen [CL] 1 (act of) fortifying, defence, protection (also fig); b (w. subjective gen.); c (w. objective gen.); d (w. contra). acclinis destinae quae extrinsecus ecclesiae pro ~ine erat adposita Bede HE III 17 p. 160; ut tuo semper ~ine [AS: gifæstnunge] et tuo auxilio protegamur Rit. Durh. 37; ecce, quid ars solide muniminis addidit urbi L. Durh. Dial. I 449; celico nos munimine tuearis J. Howd. Cant. 171; s1376 ut ‥ ei consilium impenderet et munamen Chr. Angl. 89.  b ut sub illius consilio et ~ine Deo serviret Eddi 2; uno semper abbati gubernatum, eodem privilegii ~ine tutatum Hist. Abb. Jarrow 16; hujus saeculi laqueis circumfusus spei fideique suae ~ine salvabitur Bede Acts 964; c799 nec aditum, quem quaerit, repperiat vestris in cordibus, sed omni custodia animas vestras confirmate in caritatis ~ine Alcuin Ep. 187; omnem ‥ religionem illius sub pacis ~ine regaliter custodire B. V. Dunst. 25; auxilio Christi tamen et munimine freti Wulf. Brev. 236.  c 956 (12c) solutum omni jugo legali praeter expeditionem pontis et arcis ~en CS 957; rectitudo judicii ~en est populorum Andr. S. Vict. Sal. 64; c1150 ecclesiam ‥ vallo circumcingere elaborans, ut haberet locum illum ad ~en sui J. Hex. I 144; ad ~en et illustracionem sui civitas Cantuaria ‥ istud monasterium ‥ fecit Elmh. Cant. 111.  d quia omnis sermo Dei invincibile ~en est contra adversa omnia omnibus ‥ sperantibus Andr. S. Vict. Sal. 84. 2 fortified place, stronghold, castle. municipes tuos de munitionibus tuis ‥ expulit, sueque ditioni ut exhereditaret te ~ina subegit Ord. Vit. VIII 5 p. 295. 3 (w. ref. to document, seal, or sim.) corroboration, guarantee, confirmation. 1083 ut haec ‥ inconcussa permaneant ego Willelmus rex regium ~en imponens mea auctoritate ‥ confirmavi Regesta I 182 p. 50; †725 (12c) contra malignantium hominum ‥ insidias regalium ~ine invigilo litterarum CS 142; 1161 hujus carte mee ~ine confirmasse Regesta Scot. 182; c1165 ea que sanctis locis ‥ collata sunt confirmare et ‥ scriptorum ~ine roborare Ch. Westm. 280; c1180 eam [sc. donacionem] scripti nostri attestatione et sigilli nostri ~ine confirmamus Ib. 303. 4 charter or sim. c1130 volumus nos confirmasse et presenti ~ine corroborasse monachis de Colum tertiam partem ecclesie Cart. Colne f. 6v; a chartyr, carta, monimen, cirographum, scriptum, sceda CathA; an obligacion, cirographus, cirographum, monimen, obligacio Ib.. 5 relic (as focus of protective power). lanceam invenies que latus Domini Salvatoris in cruce perforavit. hoc ~en sacrosanctum est Ord. Vit. IX 10 p. 548.

mūnīmĕn, (15) inis, n. (munio), tout ce qui garantit, fortification, rempart, retranchement : Virg. G. 2, 352 ; Ov. M. 13, 212 || barrière, haie : Pall. 3, 24, 1.

mūnīmen inis, n

• 1 munio, a defence, fortification, rampart, enclosure: ad imbrīs, against the rains, V.: fossas munimine cingere, O.