natatus
nătātus, ūs, m. [nato],
- a swimming (post-Aug.), Stat. S. 1, 5, 25: piscium natatu, Pall. 1, 17, 2: fluvios natatu scindere, Claud. IV. Cons. Hon. 347; cf. id. Rapt. Pros. 3, 333.
natātus, ūs, m. (nato), das Schwimmen, Pallad. 1, 17, 2. Claud. IV. cons. Hon. 348; rapt. Pros. 3, 333. Auson. Mos. 90. 275. 344: marinus (im Meere), Apul. met. 5, 26: valentissimus, Iul. Val. 2, 15 (27) p. 95, 10 K.: nat. piscium, Augustin. serm. 126, 3: Plur., Stat. silv. 1, 5, 25. Fulg. myth. 1. praef. p. 14 M.
ut ad eum omnes cum illo ~u aquam transcenderent
tunc quidam hanc dilationem non ferentes, sed vasto flumini se credentes, in ulteriorem ripam ~u celeri transmearunt
pedem ‥ clausum et pacificum solique ~ui idoneum
volatus vero avium, licet videatur esse similis ~ui per pinnulas, multum tamen differt
1 nătātus, a, um, part. de nato.
2 nătātŭs, ūs, m. (nato), action de nager, natation : Pall. 1, 17, 2 ; Stat. S. 1, 5, 25.
Petierunt quod valeant visitare
tonairas omnes, quotiescumque voluerint ut sint stagnæ et Natatæ, hoc est,
suberis frustis seu particulis instructæ ex una parte, ut natent, et ex alia plumbi
globulis, ut in profundum descendant ex ea parte, ut in retibus passim
videmus.