neglectus
neglectus, neglected, slighted, despised
neglectus2, a neglecting, neglect
neglectus, a, um, Part. and P. a., from neglego.
neglectus, ūs, m. [neglego],
- a neglecting, neglect (very rare for neglectio, neglegentia): quapropter haec res ne utiquam neglectui mihi est, Ter. Heaut. 357: a somno moventium, Plin. 7, 51, 52, § 171.
1. neglēctus, a, um, PAdi. (v. neglego), vernachlässigt, nachlässig beschaffen, dah. nicht geachtet, forma, Ov.: ager, Hor.: castra, Liv.: cum inter nos abiecti neglectique simus, Cic.: neglectissima progenies, Stat. Theb. 7, 164.
2. neglēctus, ūs, m. (neglego), das Nichtachten, die Vernachlässigung, a somno moventium (der Rüttelnden nach dem Schlafe), Plin. 7, 171: quapropter haec res ne utiquam neglectust mihi, ich die Sache gar nicht vernachlässige, Ter. heaut. 357.
si non tuum judicium in ordinatione episcoporum implere festinarent quod adhuc ~ui habentes non perficiebant
non est in terris ‥ virgo stultior ‥ / existens cunctis neglectu audacior una
sed sic stultorum neglectus corripiatur / ut per eum sapiens sapientior efficiatur
~u paterni pontificatus
ve in his diebus ecclesie a ~u nutricum et nutriciorum suorum
ut nec ~u nostro sui juris detrimentum incurrant
vel ~u officii vel arrogantie tumore nutantes
[signa ] innumera que negglectui tradita ignoramus
alia signa ‥ non sunt discussa, quia pleraque ~ui tradita
1 neglēctus, (14) a, um, part. p. de neglego || adjt , négligé, abandonné : Cic. Fin. 3, 66 ; -issimus Stat. Th. 7, 146.
2 neglēctŭs, ūs, m. , négligence : Plin. 7, 171 ; dat. ū Ter. Haut. 357.
neglēctus (1) adj.
- P. of neglego, neglected, slighted, despised: ipsi inter nos: castra, L.: religio, Cs.: capilli, dishevelled, O.
(neglēctus, ūs) (2) m
- neglego, a neglecting, neglect: res ne utiquam neglectu mihist, T.