notaria
nŏtārĭa, ae, v. notarius, B.
nŏtārĭa, æ, f. (notarius), art dʼécrire : Fulg. Myth. 3, 10.
Cum Centenarius diceret Notariam sibi
datam esse, qua contineretur eam fingere, dixit : An non est verisimile me mentiri, et
illum verum dicere, qui Notariam falsam dedit ? S. Augustinus Epist. 160 :
Circumcelliones quosdam et Clericos Donatistas cura eorum, qui Disciplinæ publicæ
inserviunt, præmissa Notaria, ad judicia legesque perduxit. Utitur alias hac
voce in Brevic. Collation. coll. 1. cap. 4. 6. 7. et 14. et coll. 2. cap. 2. et 3. post
Coll. cap. 24. et Epist. 159. Occurrit etiam in Collat. 1. cum Donat. edita a Massono cap.
14. 17. 18. 29. Coll. 2. cap. 8. 12. apud Apuleium, Pollionem, etc.Notarii a dicto domino Episcopo creati non
possint exercere officium Notariæ, nisi in terra domini Episcopi. Edictum
Ludovici X. Franc. Regis ann. 1315. tom. 1. Ordinat. Reg. pag. 571 : De
venditionibus autem Notariarum nostrarum, generalem Ordinationem ad utilitatem publicam,
de Prælatorum, Baronum et aliorum bonorum fide dignorum consilio faciemus.Notorie, eodem sensu, in Charta ann. 1293. ex Chartul. S. Vandreg. tom. 1. pag. 177.
Tabelliones, seu Notarii publici, auctoritate regia
confirmati.... potestatem habebunt Tabellionatus, seu publici Notariatus officium more
debito exercendum. Constitut. Frederici Regis Siciliæ cap. 32 : Jubemus
quod credenzeriæ et Notariatus tonnariarum et dohanarum et aliarum gabellarum Siciliæ
concedantur et commictantur tantum Siculis idoneis et sufficientibus, et quod ipsi
Credenzerii, NotariiItem pro Notaria bajuli et judicis dicti loci (sancti
Juliani) quadraginta solidos Turonenses.