nutrico
Could not find nutricata in Logeion dictionaries.
nutricata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of nutrico
nūtrīco, āre, and nūtrīcor, ātus, 1, v. dep. [nutrix], to suckle, nourish, bring up, rear.
- I Lit.: pueros nutricare, Plaut. Merc. 3, 1, 11 (509): scrofae nutricare octonos porcos parvulos primo possunt, Varr. R. R. 2, 4, 13; 2, 2, 8: nutricatur oliva, Afran. ap. Non. 478, 26: viperam sub alā, Petr. 77 [? print 50].—
- II Trop., to nourish, support, sustain: bona mea inhiant; at certatim nutricant et munerant, Plaut. Mil. 3, 1, 120 (715): mundus omnia, sicut membra et partes suas, nutricatur et continet, Cic. N. D. 2, 34, 86 Orell. N. cr.; cf. Non. 478, 21: eum paupertas nutricata est, Ap. Apol. p. 285, 33.
nūtrīco, āre (nutrix), säugen, füttern, nähren, a ufziehen, pueros, Plaut. merc. 509: mulum, Varro r. r. 2, 8, 4: viperam sub ala, sprichw. = eine Schlange am Busen nähren, Petron. 77, 1: partus suos, Ps. Apul. Ascl. 36: quidquid malefici graminis nutricant terrarum sinus, Arnob. 1, 52: absol., Plaut. mil. 715: sus binis mensibus nutricat, Varro r. r. 2, 4, 14: Partiz. Präs. subst., praegnantes et nutricantes, Tert. ad ux. 1, 5. – im Passiv, nutricatur, Afran. com. 401: nutricantur, Varro r. r. 1, 23, 5 u. 2, 2, 17: nutricatum, Lucil. 1090.
See: nutricare
nūtrīcō, (16) āvī, ātum, āre (nutrix), tr., nourrir, élever : [des enfants] Pl. Merc. 609 ; [des animaux] Varro R. 2, 4, 13 ; 2, 8, 4 ; [plantes] Afran. 401 || [fig.] entretenir, nourrir : Pl. Mil. 715.