nutritius
nūtrītĭus, a, um, v. nutricius.
nūtrītius, a, um, s. nūtrīcius.
Nemmia Tertulla Nutricio suo et
matri bene merenti posterisque suis et sibi. Occurrit apud Paulum Warnefridum
lib. 5. de Gest. Longob. cap. 7. et Adamum Bremensem cap. 54. Nutritius Regis, apud Gregorium Turon. lib. 5. Histor. cap. 47.