obsidatus
obsĭdātus, ūs, m. [obses],
- the condition of a hostage, hostageship (post-class.): pater ejus diu obsidatūs pignore tentus, Amm.16, 12, 25: obsidatūs sorte in Syriis detentus, id. 18, 6, 20: in obsidatum datus, Schol. Juv. 2, 164.
obsidātus, ūs, m. (obses), die Geiselschaft, Amm. 16, 12, 25 u. 18, 6, 20. Schol. Iuven. 2, 164.
obsedatus,gislhada
filiolum quem in ~um acceperat ‥ excecarit
Willelmus filius comitis ab ~u liberatur
traderet eidem duas filias suas in ~um
postulatum ‥ habere ‥ valentiores personas ‥ in ~um
Mertii, non semel obtriti, ~u miserias suas levaverunt
Haraldus ‥ ut patrem suum Wilnotum et filium patris sui Hacun apud ducem Willelmum obsidatos [] inviseret : obsidiatos Knighton I 47
in cujus pacis ~um [v. l. recordacionem ] data est ‥ altera filia regis Francorum
obsĭdātŭs, ūs, m. (obses), qualité dʼotage : Amm. 16, 12, 25.