oramen
vinctus ‥ postulavit e custodibus quempiam .‥ qui annuens compediti ~inibus
famulus Christi ‥ oramina fudit
contra antiqui hostis venenata spicula ~inum tuorum ‥ juvamine muniar(
vestris ‥ mellifluis ~inibus consonaque voce(
ea quae ‥ intercessionis ~ine [AS: ] consuete canimusgebede
inter ipsa psalmodiarum et ~inum verba
ut ejus sancto ~ine gaudia percipiamus in extremo examine
Finitoque Oramine, etc. Concilium Engilenheimense ann. 948. in Præfat. : Recitato primitus Evangelio, Oramineque finito, etc. Occurrit apud Theodoricum de Translat. S. Celsi n. 19. in Epist. Bonifacii Moguntini Archiep. 3. 5. 7. 11. in Histor. Translat. S. Landoaldi n. 18. apud Ditmarum pag. 108. Coustantin Præfat. tomi 1. Epist. Rom. Pontif. pag.
Unde et nequam servus illo divino Oramine dominica gratia privatur ; qui talentum sibi commissum maluit terra occultare.Ominevidetur usurpasse Nizo Abbas in Vita S. Basini Archiepiscopi Trevir. num. 8 :
Quem in Baptismatis unda quodam Oramine præsago Luitwinum appellavere.