ovicula
ŏvĭcŭla (ŏvĕ-). ae, f. dim. [ovis],
- a little sheep (post-class.): ovicula, Aug. Doctr. Chr. 3, 21: ovecula. Tert. Pall. 3.—Q. Fabius Max. Cunctator Ovieula dictus est a morum clementiā, Aur. Vict. Vir. Ill. 43.
ovicula, ae, f. (Demin. v. ovis), das Schäfchen, Aur. Vict. de vir. ill. 43, 1. Tert. de pall. 3. Augustin. de doctr. Chr. 3, 21. Hieron. epist. 16, 1.
~a,lytel sceap
ovilla, ~a, parva ovis
illius hominis imaginem gerit, qui cum oves innumeras possideret, unicam pauperis ~am concupivit
septa caularum latitandi gratia inter ~as providus elegit
pueris ‥ quibus rusticus non committeret curam duarum ~arum
cum ‥ / carni oviculi, leporis, civeta paretur(
ecce ego una sum regiminis vestri ~a, sed valde peccatorum maculis morbida
ego morbida inter gregem evangelicae pascuae ~a
postquam autem de Dominici corporis ac sanguinis participatione munivit, pacem propriis commendans ~is ac multa quibus anime salus assequitur in communi exhortamine prolatis
nonne lupus est ‥ qui ~am ecclesiastici pastoris tondet per rapinam
eo quod judicas ~am tibi commissam
ŏvĭcŭla, æ, f. , dim. de ovis, petite brebis : Aug. Doctr. Chr. 3, 21 || ŏvĕcŭla Tert. Pall. 3.
ŏvĭcŭla, ae, f.: pecorella.