ovinus

ŏvīnus, a, um, adj. [ovis],

• of or belonging to sheep, sheep's (post-class.): cauda, Ser. Samm. 14, 254.

ovīnus, a, um (ovis), vom Schafe, Schaf-, cauda, Ser. Samm. 254: pellis, Augustin. in psalm. 110, 2 u.a.: lac, Sex. Placit. 15, 5: sevum, Plin. Val. 1, 58 in. – Subst., ovīna, ae, f. (sc. caro), Schaffleisch, Prisc. 2, 60.

ovinus [LL] 1 of or issuing from sheep; b (w. animal). ne quid lupinum sub veste gerant ~a Bede Cant. 1194; hae scissurae non sunt ~ae carnis, sed sunt spiritus rationalis Anselm (Or. 9) III 31; habet enim rotuli scriptura hoc ‥ quod abradi non debet et ob hoc cautum est ut de pellibus ~is fiant, quia non facile nisi manifesto vitio rasure cedunt Dial. Scac. I 5V; oblatus est cuidam armus caprei quasi pro ~o, quia simillima sunt ossa purgata Gir. IK I 11 p. 88; lac caprinum multum habet de butiro et lac ~um parum Quaest. Salern. B 127; 15‥ nexus ovem binam per spinam pendet equinam / lesus surgit equus, pendet utrumque pecus / adque molendinum portatur pondus ovinum (Vers.) Reg. Whet. II app. p. 298.  b 1430 pro centum animalibus ~is FormA 286. 2 made of wool, woollen. vestes bissinas portant, spernunt et ovinas [gl.: grossas et villes et non coloratas] Garl. Mor. Scol. 387. 3 typical or characteristic of sheep, like a sheep. quia non ~a simplicitate pastorem bonum sequi sed ferina potius rabie satagebant persequi Bede Hom. II 24. 245; ~am ‥ innocenciam et simplicitatem callide simulant Elmh. Cant. 242.

ŏvīnus, a, um, c. ovillus : Samm. 254.