pandicularius
[LLas adj.; cf. et. CL pandiculari=to grimace]
, one who gapes, yawns, or grimaces.~ius ‥ i. homo hians et toto corpore oscitansOsb. Glouc.Deriv.448.
, Joanni de Janua, Homo hians et toto corpore oscitans, a pando, is.
Pandiculare, pro oscitare, vox Festo nota. Pandiculans oscitatur, apud
Plautum. Onom. : Pandiculor, σκορδινῶμαι. Pandiculatio, σκορδινισμός. Vide Regulam Isaiæ Abbatis cap.
21. apud Holstenium.