participium
partĭcĭpĭum, ii, n. [particeps], a sharing, partaking, participation.
- I Lit. (post-class.): omni ad illa participio in posterum abstinere, Cod. Just. 1, 4, 34, § 3. —Far more freq.,
- II Transf., in gram., a verbal form which partakes of the functions of a noun, a participle, Varr. L. L. 8, § 58; 9, § 110 Müll.; Quint. 1, 4, 19; 27; 1, 5, 47 et saep.
participium, iī, n. (particeps), I) das Teilnehmen, Cod. Iust. 1, 4, 34. § 3. – II) als gramm. t. t. = das Partizipium, Varro LL. u.a. Gramm.
deificae contemplationis ~io [gl.: communicatione, societate, parte, ] privabaturdælnimendnysse
ecclesiam sibi sororem facere dignatus est ipse ei etiam sui ~ium nominis donavit
qui ‥ ~ium nobis aeternorum pollicitus est praemiorum
Petrus fidei petra firmatus pedibus super mare pervenit ad petram, ad eum qui ~ium nominis sui contulerat ei [cf. ]: inposuit Simoni nomen Petrus Marc. iii 16
ipsis communionis tue ~ium non negabis
universitatis nostre amplum sibi prestari ~ium ‥ postulavit
absit ut in ducatu Normannie quislibet ~ium capiat, sed solus rex Francorum omnibus Normannis ‥ presideat
qui beati Petri participes estis honoris et meriti, premii quoque ~ium cum eo capiatis eterni
unde et fere jam quotquot in aula aut nominative excommunicati sic, aut saltem excommunicati de nominative excommunicatorum ~io
cum rex Johannes clam percepisset aliquos recedere ab obsequio suo et ipsum ex ~io vitare et habere pro excommunicato, desevit in eosdem
convolabant exemplo regis ad absolucionem petendam omnes qui scrupulum aliquem in animo gerebant ~ii regis vel suorum
a ~iis ‥ tam praesentis quam futuri temporis
~ium est pars orationis de nomine verboque figurata
quoniam T habet ante -rix preteriti ~ii desinentis in -tus
~iumys dæl nimend. he nymþ anne dæl of naman and oþerne of worde
adverbium preteriti temporis ~io futuri minus grammatice copulasti
~ium est pars oracionis significans substanciam in disposicione per motum adquisita
nunc a participo [Engl.: ] nunc nomine nuncque gerundoof the partycyple
cristatus quod tamen ~ium est sine origine verbi
an archebyschop , archiepiscopus; archiepiscopalis, ~ium
an argument , argumentum; argumentosus ~ium
barly , ordeum ‥ ordeacius ~ium
origo ‥ primordium ‥ originalis, primordialis ~ia
partĭcĭpĭum, ĭī, n. , ¶ 1 participation : Cod. Just. 1, 4, 34 ¶ 2 participe [gramm.] : Varro L. 8, 58 ; Quint. 1, 4, 19 ; 1, 5, 47.
Participatus, in leg. 6. Cod. de Incest. nupt. (5, 5.) Matth. Paris ann. 1244 :
Abbates autem ipsi Regi super hoc gratias multiplicantes,
speciale suorum bonorum operum et Participium concesserunt.
Fratrum laborum Participium abjicis. Testam. Guillelmi Montispessul.
ann. 1211. tom. 9. Spicil. Acher. pag. 162 : Ita quod illi tres jam dicti nullam
habeant administrationem, nec ullum Participium in administratione. Occurrit
in legibus Wisigoth. lib. 12. tit. 3. § Theodoricus Arnulfi Gandensis filius, qui Participium monarchiæ Frisonum tenebat,
etc. Vide mox