pendens
pendens, entis, Part. and P. a., from pendeo.
pendēns, tis, ¶ 1 part. de pendeo et pendo ¶ 2 [de pendeo ] adjt , a) pendant, v. pendeo ; b) [fig.] in pendenti esse Dig. 38, 17, 10, être dans lʼincertitude ; in pendenti habere aliquid Dig. 49, 17, 19, considérer une chose comme incertaine.
Procés pendant. Eduardi II. Reg. Angl. ann. 1307. apud Rymer. tom. 3. pag. 9 :
Salvis etiam nobis
cognitionibus... querelarum..., in Curia Pendentium, et non determinatarum.Non quemadmodum
fidejussoris obligatio in Pendenti potest esse, et vel in futurum concipi, ita judicium
in Pendenti esse potest.Duodecim
arpenta et dimidium nemoris vel circiter sita supra villam quæ vocatur Couteron in
Pendenti de fossis ejusdem villæ. MS. :
D'un Pendant sorstrent ou il furent,
D'une valée et d'un Pendant,
Sourt un conreiz qui vint avant.
MS. :
Fors que sans plus en un Pendant,
Si comme ele vient descendant.
Ubi de aqua decurrente mentio fit.Dedi... totum etiam Pendens
ipsius collis, præterquam id quod in ipso Pendente habent abbas et monachi S. Benigni de
Divione. Alia ann. 1337. inter Probat. tom. 2. Hist. Dalph. pag. 350. col. 2 :
Protendendo per pedem montis... usque ad Pendentia montium supra Conziacum ;...
sive in Pendentibus, sive in costis, etc.Removeantur appensæ vel
Pendentia super viis publicis, quæ obesse possent equitantibus, vel arma portantibus,
sive aliter transeuntibus.In die autem Dominico dicent (pueri chori) psalmum et orationem
prædictam supra tumbam dicti defuncti, Pendente offertorio supradictæ Missæ de
Trinitate.