pentacontarchus
pentăcontarchus, i, m., = πεντηκόνταρχος,
- a commander of fifty men, pentacontarch, Vulg. 1 Macc. 3, 55.
pentacontarchus, ī, m. (πεντακόνταρχος), ein Anführer von 50 Mann, Vulg. 1. Mach. 3, 55.
pentăcontarchus, ī, m. (πεντακόνταρχος), pentacontarque, commandant de cinquante soldats : Vulg. 1 Macch. 3, 55.