perdignus
perdignus, very worthy
Could not find perdignum in Logeion dictionaries.
perdignum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of perdignus
per-dignus, a, um, adj.,
- very worthy; with abl.: homo perdignus tuā amicitiā, Cic. Fam. 13, 6, 4.
per-dignus, a, um, sehr würdig, tuā amicitiā homo, Cic. ep. 13, 6, 4.
perdignus, a, um, très digne : Cic. Fam. 13, 6, 4.
per-dīgnus
adj.,
- very worthy: amicitiā.