physiologicus
physĭŏlŏgĭcus, a, um, adj., = φυσιολογικός,
- of or belonging to physiology, physiological: argumentationes, Tert. ad Nat. 2, 4; Aug. Civ. Dei, 6, 8, 1.—Adv.: physĭŏlŏgĭcē, naturally, physiologically: interpretari, Tert. ad Nat. 2, 12.
physiologicus, a, um (φυσιολογικός), physiologisch, Tert. ad nat. 2, 4. Augustin. de civ. dei 6, 8, 1. u. 7, 5. Fulg. Verg. contin. p. 149 M.
sequitur quod non sit phisologicum ponere accidencia hujusmodi absoluta
phўsĭŏlŏgĭcus, a, um, physique, naturaliste : Tert. Nat. 2, 4 ; Aug. Civ. 6, 8, 1 ; Minuc. 19, 11.