physis
physis, is, f., = φύσις, nature.
- I Lit.: seu cupis genitor vocari et auctor orbis aut physis ipsa Panque, Poët. in Anth. Lat. t. 2, p. 474 Burm.—
- II In partic., partycolored precious stones which had no distinctive name, freaks of nature, Plin. 37, 12, 74, § 195.
physis, is, Akk. in f. (φύσις), I) die Natur, Anthol. Lat. 1704, 35 M. – II) meton., ein Wesen, Geschöpf, von allerlei buntfarbigen Edelsteinen, die noch keinen festgesetzten Namen hatten, Naturspiele, Plin. 37, 195.
si ‥ ~is ‥ non poterat per motum aut aliud signum exterius quicquam de vita significare, nihilominus mirandum est ipsum sine digestione materie convaluisse
qui septingentis aut octingentis [annis ] vacare potuerunt sapiencie, prosperitate rerum et persone felices, abissum rimari phisis ‥ valuerunt
dat celeste logos speculatio, dans ea fisim / et mathesim, ducta triplice fronde viret
de commendatione summi physici: physis in hac terra ‥ / prorogat humanos ingeniosa dies: / nunc hanc nunc illam dispensat et eligit herbam
mors preceps corporis structuram destruit, / spergens principia que phisis miscuit
incipit ‥ egritudo, augmentatur, pervenit in statum, stat, pugnat. phisis est causa, sc. natura cum egritudine
~is ‥ est natura, et natura est principium transmutationis ejus in quo est
phisica dicitur a phisis Grece, quod est natura Latine
phўsis, is, f. (φύσις), ¶ 1 la nature : CIL 14, 3565d, 3. ¶ 2 sorte de pierre précieuse : Plin. 37, 195.
physis, physis, f.: natura [AntLat]
capolavoro della natura (tipo di pietra preziosa) Plin.