placitor

placitor [ML] , one who pleads in a court of law (usu. on behalf of another), pleader, advocate (also fig.). dies postea statutus venit, nec ~or nec plegius quietandus affuit, unde abbas predictos plegios ascitos movit de habita re questionem Chr. Abingd. II 140; athornatum ‥ ad litigandum cum dicto comite, et alios servientes ~ores ‥ ibidem ordinavit Whittlesey Cont. 228; duo ~ores de curia erant trewthe and nede ‥ e contra fuit alius ~or, viz. necessitas Melton 248; 1461 per solucionem factam Thome Layng ~ori, de mandato regine ExchScot 94.