plagio
plăgĭo, āvi, 1, v. a.,
- to steal (a person), kidnap (late Lat.): Moyses dicit, quicumque plagiaverit quemquam in Israel, etc., Mos. et Rom. Leg. Coll. 14, 1, 1.
plagio, āvi, āre (plagium), an jmd. einen Menschendiebstahl begehen, jmd. rauben, alqm, Mos. et Rom. leg. collat. tit. 14. § 1.
See: plagiare
plăgĭō, āvī, ātum, āre, tr., voler, spolier : Leg. Coll. 14, 1.
Facistergios 2. ara unam, Plagione duos, velo uno, calices argenteos duos cum
patenis, etc.